Piękno

Zaczynamy niebawem czytać książkę "Cenniejsza niż perły" jeden z pierwszych rozdziałów traktuje o odkrywaniu w sobie piękna...
Może też dlatego mój umysł jest wyczulony na to poszukiwanie i tak będąc wczoraj na Mszy z okazji uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny kapłan prawił o pięknie, o stawaniu się pięknym człowiekiem, o duchowym pięknie, stawiając za wzór Maryję Niepokalanie Poczętą, Matkę Jezusa, u którego boku stała i którą Syn chciał mieć u siebie.
Zasłyszana zachęta "byśmy odtwarzali piękno, które jest naszym podobieństwem do Boga". Piękno ciała, piękno ducha, uwielbione ciało. Przypomniał mi się także tekst pieśni inspirowany Psalmem 45 "Posłuchaj córko, spójrz nakłoń ucha, zapomnij o swym ludzie o domu Twego ojca, Król pragnie Twego piękna, On twoim Panem oddaj Mu pokłon."
Kiedy nie widzę piękna w sobie muszę wrócić do źródła, do Tego który mi te piękno dał. W Nim przeglądać się jak w lustrze, by odkryć swoje podobieństwo do Stwórcy.
I jeszcze jeden tekst o pięknie, napisany przez Męża Żony i Matki ośmiorga Dzieci. Wzruszająco piękny... http://www.rodzinailustrowana.pl/2016/08/piekna.html?m=1

Więcej niż miłość

Takie słowa z dzisiejszej homilii mi zapadły w sercu i dzielę się:
W momencie kiedy jesteś już na dnie lub w totalnym kryzysie i wydaje się, że to już koniec i nic więcej nie da się zrobić - nagle znajduje się rozwiązanie, niespodziewanie przychodzi porozumienie, nowe światło, zgoda, jedność, miłość, która jest łaską od Boga daną. Taka miłość, która nie wiadomo skąd, jakby na dowód tego, że "nigdy nie ustaje"... i to jest właśnie Agape.

Przesłanie dla mężatek Myrny Nazour

Przesłanie dla mężatek

Powołanie jest zawsze wezwaniem do modlitwy, do miłości do przebaczenia , do jedności z sobą samym, z drugim człowiekiem, istotna jest jedność rodziny, jedność kościoła. Maryja kocha domy, bo dom jest podstawową szkołą każdego człowieka. Myrna zastanawiała się, czy Maryja mogła wybrać kobietę, która jest mężatką, tuż po objawieniach zaczęła żyć z mężem w czystości, wówczas usłyszała od Maryi: Ja nie przyszłam, aby was rozdzielić, wasza więź powinna być więzią małżeńską, gdybym chciała przyjść do panny, nie spóźniłabym się o te 6 m-cy. Małżeństwo ma wielką wartość, pragnę, abyś była żoną i matką, która układa swoje życie na fundamencie miłości i wiary. Rodzina mocna Bogiem, która kieruje się miłością i zaufaniem jest największym świadectwem kościoła. Módlmy się za rodziny, aby zapanował porządek miłości i przebaczenia. Bóg jest niepodzielny dlatego, że jest miłością, nie ma nic piękniejszego niż jedność w rodzinie. Miłość jest prawdziwa jeżeli sprawdza się w więzi z drugim człowiekiem przede wszystkim w rodzinie. Warto przypomnieć, że w obrządku wschodnim małżeństwo zatwierdza się symbolicznym ceremoniałem (nałożenie koron, wspólne wypicie wina oraz świętymi modlitwami. Jedna z modlitw brzmi: "Daj im doskonałe zjednoczenie dusz i ciał, daj im łoże nieskalane Świadczy ona m.in. o tym, iż nadrzędnym celem małżeństwa jest miłość i duchowa wspólnota obojga małżonków podkreśla się wieczny charakter związku małżeńskiego, gdyż "miłość nigdy nie ustaje" [1 Kor 13, 8] i trwa w królestwie niebieskim. Wieczny charakter związku małżeńskiego podparty jest również teologią związku Chrystusa z Kościołem, ceremonią nałożenia koron, modlitwą o "nierozerwalną pieczęć miłości", symbolikę obrączek (koło oznacza nieskończoność) oraz wspólnym wypiciem wina (symbol przyszłego wspólnego stołu).

(Nie) moje spojrzenie na seks...

Moja wiedza na temat współżycia podczas wchodzenia w małżeństwo o dziwo była cząstkowa a nawet zerowa.

Ekscytujące było oczekiwanie na współżycie - do dnia ślubu żyliśmy w czystości, lecz czar prysł w noc poślubną. W jakimś sensie nastąpiło rozczarowanie życiem seksualnym. Poczułam się zawiedziona i oszukana, ale nie przez mojego męża.

Nikt nam nie powiedział na starcie naszego małżeństwa, że współżycia trzeba się nauczyć!

Nie jestem w tym doświadczeniu osamotniona- stąd poniższy artykuł, który mam nadzieję, będzie dobrą nowiną na temat seksu.

Poniższy tekst jest kompilacją wypowiedzi różnych żon.

Sama się sobie dziwię, że pomimo „świadomego” przygotowywania się do ślubu tak łatwo dałam się zmanipulować „wyprodukowanej przez media fantazji”.

„Wiedza” na temat współżycia docierająca różnymi kanałami (filmy, prasa młodzieżowa, edukacja seksualna w szkole, życie słyszane zza ściany…) niestety bardzo mocno okaleczyła moje wyobrażenie na temat seksu i budowania bliskości między mężczyzną a kobietą. Kłamstwa z jakimi się spotkałam wmówiły mi:

że współżycie to banalna sprawa, bo przecież pod względem fizycznym każdy mężczyzna pasuje do każdej kobiety,

że seks równa się orgazm u kobiety,

że mężczyzna może współżyć cały czas,

że do zaistnienia współżycia potrzebna jest romantyczna atmosfera, odpowiedni strój,

że można współżyć wszędzie i o każdej porze,

że zbliżenie zawsze jest przyjemne i powinno trwać co najmniej godzinę.

Błędne wyobrażenie na temat współżycia zostało także ukształtowane - jakże przykro to stwierdzić - przez ludzi kościoła, którzy ukazując współżycie w kontekście grzechu i cudzołóstwa wytworzyli we mnie strach przed współżyciem i przekonanie, że cały ten seks jest grzeszny. Nie wyobrażałam sobie współżyć w obecności świętych obrazów.

Z radości współżycia okradły mnie zasłyszane słowa:

że małżonkowie nie powinni się rozbudzać, kiedy nie planuje się aktu małżeńskiego,

że nie można pozwolić sobie na fantazje w łóżku,

że akt małżeński ma prowadzić do poczęcia dziecka, a nie do dużej, szalonej radości,

że seksowne zachowanie jest nie na miejscu.

Nadmierne uduchowienie współżycia zabiło w nas ducha swobody i prostoty.

Dopiero jako żona usłyszałam o pozytywach współżycia…

Współżycie  z tym samym współmałżonkiem  jest zawsze różne i rzeczywiste, za każdym razem inne (dotyczy to częstotliwości i długości współżycia, motywacji, rytmu, rytuałów lub spontaniczności) i nie oznacza że któreś zbliżenie jest lepsze czy gorsze. Seks ma dostarczać przyjemności i być wyrazem bliskości. W praktyce oznacza to, że trzeba się siebie uczyć. Dowiedzieć tego co sprawia przyjemność a co przykrość. Pomóc mogą w tym przede wszystkim szczere rozmowy ze współmałżonkiem na ” te” tematy, czasem nawet dla nas wstydliwe. Pierwszy kontakt fizyczny może być wręcz nieudany i nie nasza w tym wina, że nie umieliśmy się kochać.

Może też tak się zdarzyło, że przed wejściem w małżeństwo popełniłaś błędy w tej dziedzinie lub ktoś cię skrzywdził i nie widzisz dla siebie nadziei. Ale wiedz, że te myśli podsuwa ci oskarżyciel. Natomiast Bóg mówi, że możesz zacząć od nowa. Sferę seksualną można uzdrowić, naprawić, polepszyć.

Wbrew temu co słyszałaś Bóg opowiada się za odczuwaniem przyjemności. On chce, by „bycie jednym ciałem” przynosiło radość fizyczną i duchową, dlatego tej dziedzinie błogosławi. Nie musicie być duchowi przed Bogiem, by błogosławił Wasze współżycie. On przez sakrament udzielił  już pozwolenia, by czerpać z seksu radość. Bóg także błogosławi małżeństwo przez więź seksualną. Współżycie jest dobrem dla małżeństwa i je buduje. Bóg chce, by małżonkowie przeżywali niewiarygodną i cudowną rozkosz w małżeństwie…

Może stawiasz sobie pytanie:

Ale czy to jest naprawdę możliwe?

Jak ugryźć ten temat, by współżycie było tym czego chce Bóg?

Gdzie się tego nauczyć?

Jak stać się wspaniałą kochanką i partnerką seksualną?  

Jeśli nie wiesz jaka masz być dla swojego męża zachęcam Cię przede wszystkim do sięgnięcia do Słowa Bożego. Ono jest dobrym lekarstwem i wskazuje właściwą drogę, gdy inne „źródła” zawodzą, w Nim znajdziesz wskazówki bardzo inspirujące - 

Jak stać się wspaniałą partnerką seksualną i kochanką?

Zanim zaczniesz czytać dalej zasłuchaj się w Słowie Życia

Rozważ fragmenty Księgi Przysłów 5,15.18-19

Zapisz na kartce kilka przymiotników opisujących żonę jako partnerkę seksualną.

15 Pij wodę z własnej cysterny,

tę która płynie z twej studni.

18 Niech źródło twe świętym zostanie,

znajduj radość w żonie młodości.

19 Przemiła to łania i wdzięczna kozica,

jej piersią upajaj się zawsze,

w miłości jej stale czuj rozkosz.

.

Przeczytaj także  Pieśni nad Pieśniami 7,1-9 ( a najlepiej całą księgę)

Zapisz swoją odpowiedź na pytanie jaką kochanką jest oblubienica?

1 Obróć się, obróć, Szulamitko,

obróć się, obróć, niech się twym widokiem nacieszymy!

Cóż się wam podoba w Szulamitce,

w tańcu obozów?

2 Jak piękne są twe stopy w sandałach,

księżniczko!

Linia twych bioder jak kolia,

dzieło rąk mistrza.

3 Łono twe, czasza okrągła:

niechaj nie zabraknie w niej wina korzennego!

Brzuch twój jak stos pszenicznego ziarna

okolony wiankiem lilii.

4 Piersi twe jak dwoje koźląt,

bliźniąt gazeli.

5 Szyja twa jak wieża ze słoniowej kości.

(………..)

Oczy twe jak sadzawki w Cheszbonie,

u bramy Bat-Rabbim.

Nos twój jak baszta Libany,

spoglądająca ku Damaszkowi.

6 Głowa twa (wznosi się) nad tobą jak Karmel,

włosy głowy twej jak królewska purpura,

splecione w warkocze.

7 O jak piękna jesteś, jakże wdzięczna,

umiłowana, pełna rozkoszy!

8 Postać twoja wysmukła jak palma,

a piersi twe jak grona winne.

9 Rzekłem: wespnę się na palmę,

pochwycę gałązki jej owocem brzemienne.

Tak! Piersi twe niech mi będą jako grona winne,

a tchnienie twe jak zapach jabłek.

W księdze Przysłów  żona jawi się jako źródło, woda, studnia... Co to znaczy? Posiadanie własnej studni jest bogactwem. Wyobraź siebie jako takie bijące źródło na pustyni lub w górach, u którego zasiada twój mąż po trudach dnia. Co on może tam znaleźć? Czy może odnaleźć siłę i spokój? Słowo Boże zachęca by, żona - partnerka seksualna jak dobra woda przynosiła  ze sobą zaspokojenie pragnienia, była życiodajna, ożywcza, przywracająca siły, wyłączna, stanowiąca bogactwo dla męża, cenna, osładzająca życie, dająca odpoczynek i wytchnienie, młoda, niezmienna, stała, otwarta, skromna, pokorna, zwyczajna- niezwyczajna, atrakcyjna, smaczna, nie była ciężarem. By jako partnerka seksualna była otwarta, stale bijąca, świeża, radosna i dająca radość, miła, wdzięczna, zadbana, gładka, powabna, aksamitna, rozebrana, miłująca, rozkoszna, upajająca miłością, gasząca pragnienie męża, miła, rozkoszna, kojąca, rozwijająca się, powabna, dająca młodość, chciała współżyć.

W Pieśni nad Pieśniami duch Boży podpowiada jak budować piękną bliskości ze swoim mężem, jak stać się oblubienicą kochanką.

Oblubienica tańczy przed Oblubieńcem,  pomiędzy jego nogami, pozwala się dotykać, eksponuje piękne kształty bioder, brzucha, piersi; uwodzi zmysłowością; rozkoszuje się pocałunkami, pozwala się zaplątać mężowi we włosach; cudownie pachnie, ma miękką skórę, pozwala się obejmować i pieścić i sama odwzajemnia pieszczoty; potrafi całować  z żarliwością  wielką; jest rozpalona  i namiętna, a jednocześnie obdarza pokojem i szczęściem; zachwyca się mężem jego budową ciała, mówi mu komplementy; pozwala na to by mąż prowadził, jest otwarta na jego pomysły; jest świadoma swego piękna, jest wdzięczna, pełna rozkoszy; ku mężowi zwraca swe pożądanie; pomysłowa (o świcie, wśród gaju oddająca swą miłość), dla męża zachowująca słodycz owocu- ubiór i słodycz słowa, mówi mu dobre słowa; jest przyjaciółką; daje otoczyć się jego miłością, dostrzega jego miłość, opowiada o niej; jest pełna wdzięku, słucha męża, jest mu oddana „mój miły jest mój, a ja jestem jego”, nie opuszcza umiłowanego, stoi za nim, czarująca spojrzeniem; daje się zdobywać, zapraszająca do swego ogrodu, otwarta na pukanie męża, czujna na jego potrzeby; naga; tęskniąca za ukochanym; wsparta na swoim oblubieńcu; ceniąca miłość do męża nad wszystko; stawiająca współżycie z mężem na pierwszym miejscu…

Czujesz się podekscytowana? To dobrze… 
Czujesz opór przed tym, by ci się chciało współżyć ze swoim mężem? Nie wierzysz w to, że możesz być niegasnącą fontanną rozkoszy? Jeśli tak myślisz to zachęcam Cię 
oddaj swoją sferę seksualną oraz rozwój waszej intymności Panu Bogu.

Możesz to zrobić w takiej krótkiej modlitwie:

Panie Boże proszę oczyść moją pamięć i ciało.
I daj nam cieszyć się dobrym seksem. Amen

opracowała E
zdjęcia pobrane z internetu

Małżonka- akrostych

Z psalmu ślubnego 

<<Szczęśliwy każdy, kto boi się Pana, 
który chodzi Jego drogami! 
Bo z pracy rąk swoich będziesz pożywał, 
będziesz szczęśliwy i dobrze ci będzie

Małżonka twoja jak płodny szczep winny 
we wnętrzu twojego domu. 
Synowie twoi jak sadzonki oliwki 
dokoła twojego stołu.>> PS128,1-3

Tak dla naszej pamięci i zmagania się ze sobą - 

akrostychy do słowa MAŁŻONKA.

Takie chciałybyśmy być  dla swoich mężów

Mądra (życiowo)
Akceptująca
Łagodna
Życzliwa
Obowiązkowa
Naturalna
Kochająca
Afirmująca męża (MW)

Miłosierna
Angażująca się w rozwój relacji z Bogiem
Łagodna
Żona mądra
Otwarta na pomysły Michała
Nie narzekająca
Kompan, przyjaciel
Angażująca się w rozwój naszej rodziny (HS)

Miłością obejmująca
Adekwatnie znająca swoją wartość
Łagodna dla Męża i rodziny
Żona na pełny etat i bez kompromisów
Obowiązki wypełniająca z radością
Nie narzekająca
Kreatywna w każdej dziedzinie
Adorująca i wysławiająca Stwórcę swoim życiem w małżeństwie (AK)

Mało mówi, dużo robi
Akceptuje w całości
Łaskawa
Żarliwie modli się za męża
Obfituje w dobre słowa
Nieba by przychyliła
Kreatywna w seksie i nie tylko
Aktywna (MK)

Małżeństwo postawię na pierwszym miejscu

A o swojej zmianie pamiętająca

Łagodna w osądzaniu i mówiąca słowa budujące

Że będę budować bliskość i cię nie opuszczę, aż do śmierci

Ofiarowująca dziękczynienie Bogu za męża

Nie narzekająca a wdzięczna Bogu i mężowi

Koncentrująca się na tym co pozytywne oraz potrzebach zachęty i szacunku

Atmosferę miłą w naszym związku budująca (ES)

Mąż na pierwszym miejscu

Angażowanie uwagi w kierunku męża i małżeństwa

Łaska płynąca z sakramentu małżeństwa, z modlitwy

Życie ze świadomością końca

Otwartość na męża, na zmianę siebie

Nastawienie pozytywne

Kierowanie się w stronę celu, wizji małżeństwa

Afirmowanie i docenianie męża (MŚ)

Miłością opętana

Akceptująca

Łaskawym okiem patrząca (czyli nie krytykująca)

Żartu się trzymająca i żarliwiej modląca

Opanowana

Niespodzianki szykująca

Kochanką męża będąca

A o uczuciach dużo dużo więcej mówiąca (AB)

Miłość i modlitwa

Akceptacja męża

Łaska od Boga

Życzenie dobra

On Jezus Chrystus jest w centrum

Nieustanna praca nad sobą

Komunia małżeńska w mocy Ducha Świętego

A na końcu drogi wspólne niebo DAJ NAM BOŻE! (AgB )

MIŁOSIERNA względem siebie i męża 
AKCEPTUJĄCA siebie i męża i nasze różnice
ŁASKAWA i łagodna
ŻARLIWIE modlącą się i ŻALE wylewającą przed Panem Bogiem
OTWARTA na inne wizje i pomysły, i OKAZUJĄCĄ szacunek, uznanie i wdzięczność mężowi 
NIENARZEKAJĄCĄ 
KOCHAJĄCA
ATRAKCYJNA (JM)

Jak dobrze jest dziękować...

Żony jak dobrze, że jesteście - kolejne pół roku za nami. Ku odświeżeniu i refleksji małe podsumowanie minionego czasu.

Nasze spotkanie odbywało się tym razem w dość nietypowym miejscu- świętowałyśmy we włoskiej restauracji dzieląc się jednocześnie naszymi postępami. Dobrze jest dziękować, za ten czas...

Odpowiadając na pytanie: Co tak naprawdę jest dla mnie ważne? - wróciłyśmy do naszych Deklaracji celu małżeństwa. Otóż naszym wnioskiem jest potrzeba zapisania tego celu na osobnej kartce i częste wracanie do podjętych postanowień.

Posiadanie takiej listy priorytetów jest przydatne w dokonywaniu różnych innych wyborów.

Deklaracja celu małżeństwa pomaga mi sprawdzać czy idę właściwie obraną drogą.

Jeżeli moim priorytetem jest mąż i rodzina, wszystkie inne sprawy temu podporządkowuję. Wydaje się naturalne, że na początku macierzyństwa mąż „odchodzi w odstawkę”, ponieważ dziecko w sposób sobie właściwy domaga się i wymaga bliskości mamy. Niemniej jednak szczególnie  starszym dzieciom najbardziej potrzebny jest widok kochających się rodziców.  Uświadomienie sobie tego pomaga bardziej skoncentrować  się na mężu. Także popatrzenie z perspektywy przyszłego czasu na nasze wspólne życie oraz odpowiedzenie sobie na pytanie: jak nasze małżeństwo będzie wyglądać za 30 lat, czy będę zadowolona z moich wyborów może pomóc przyjąć właściwa perspektywę dla swojego małżeństwa.

Bycie darem dla męża oraz ogarnianie go modlitwą to nie lada wyzwanie i zadanie. Ciekawą spraw ą wydaje się, że kiedy odpuszczam mężowi (czytaj rezygnuję z marudzenia, nie naciskam, pozwalam działać  w jego własnym tempie, nie próbuję postawić na swoim), wtedy mąż zaczyna działać. Cennym czasem dla małżeństwa są rozmowy z mężem. Uczestniczenie w grupie motywuje do podejmowania pracy nad sobą, pomaga teorię wcielać w życie, czynić coś dobrego dla małżeństwa i unikać zastoju. 

Podejmowanie pracy nad sobą, nad swoim małżeństwem, sprawia że nie zostawiam spraw ślepemu losowi i mogę mieć nadzieję, że inwestując czas w rozwój siebie, męża i małżeństwa nie będziemy żyli „razem, ale osobno”, jak dwoje obcych sobie ludzi, lecz będąc  ze sobą blisko, będziemy przez całe życie szczęśliwi, że nie zmarnowaliśmy siebie.

Odpowiadając na pytanie: Co czuje mój mąż mając mnie za żonę? dzieliłyśmy się naszymi postępami w realizacji postanowienia: świat bez narzekania i noszenia bransoletki…  ech, jak dużo negatywów sączy się wokół  i jakże ciężko się od tego odciąć. Sama świadomość, że narzekam już jest lecząca. Świadomość tego, że narzekanie jest jadem zatruwającym i niszczącym motywuje do unikania osób narzekających, zamilknięcia przed najbliższymi, nie wyładowywaniu swojej frustracji na mężu lecz raczej przerzuceniem trosk na Pana Boga. 

Pomocą w osiągnięciu tego celu może być uświadomienie męża, że noszę bransoletkę po to, żeby mówił mi, kiedy narzekam. Zaskakujące może się wydawać, że ogólnie nie narzekam, ale na męża czy mężowi tak, szczególnie, gdy brakuje cierpliwości. 

Zastanawiałyśmy się nad tym, gdzie leży granica pomiędzy narzekaniem, a informowaniem, czy dzieleniem się z mężem trudami mijającego dnia. W uniknięciu nieporozumienia wydaje się dobre uprzedzenie męża po co pewne rzeczy mówię, np. nie oczekuję porady lecz tylko pocieszenia czy wysłuchania; łagodność w przypominaniu o różnych sprawach oraz napełnianie się tym, co pozytywne.

Pomaga w tym na pewno wdzięczność. I tu  w tym miejscu dotykałyśmy ponownie rozdziału: Czy jestem skłonna zmienić swoją postawę?  Teoretycznie tak. Praktycznie, jak się okazuje też. Po prostu trzeba zabrać się do bycia wdzięcznym i zaczyna się powoli widzieć owoce. Np. zakładka wdzięczności z cytatem: i bądźcie wdzięczni postawiona w widocznym miejscu przypomina, że naprawdę mam za co być wdzięczna i Bogu i mężowi. Pisanie pamiętnika wdzięczności sprawia, że kiedy czytam go powtórnie wzmaga się we mnie wdzięczność do męża i widzę dobro i ono nie umyka – taki pamiętnik może stać się cennym prezentem np. z okazji rocznicy ślubu . 

Zebrało nam się na sentyment i zaświecił blask w oczach, gdy wspominałyśmy początki znajomości z naszymi mężami i historie z odkopywaniem starych miłosnych listów, maili czy smsów- zapisywaniem ich na kartce czy tworzeniem  albumu ze zdjęciami . Przypomnienie starych, ale jakże dobrych dziejów wzmaga wdzięczność. 

Ucieszyłyśmy się tą myślą, że nie jesteśmy same, że nasi mężowie pomogli stać nam się mamami. Naprawdę mamy być za co wdzięczne. Wdzięczność jest lekiem na depresję, zazdrość, złość lekiem przynoszącym radość i odbudowującym, pozwalającym budować  klimat bliskości i o tym snuł się nasz ostatni wątek.

Ale o tym niebawem…

Opracowała E

Co mi da zbliżenie się do Ciebie?

Podczas majowego spotkania żon odpowiadałyśmy na pytania, które Linda Dillow stawia w rozdziale ,,Co mi da zbliżenie się do Ciebie?" w książce ,,Jaką żoną Jestem?". Chyba najwięcej trudności sprawiła nam odpowiedź na zadanie - w kilku zdaniach opisz sytuację, w której użyłaś słownej zachęty wobec swojego męża. Nasze odpowiedzi brzmiały: 

• zachęcam go mówiąc, że fajnie się bawi z dziećmi.
• On czuje się doceniony ale mnie wydaje się, że zachęcam za mało.
• Trudne pytanie.
• Chwalę ale też często daję instruktarz.
• Odkąd dostrzegam jego potrzeby łatwiej mi go wspierać.

Autorka przekonuje, że mąż jest dla nas darem Boga i pyta jak my odbieramy zmianę nastawienia z ,,mam do tego prawo" na ,,jest to dar od Boga".

• To co otrzymuję od męża jest darem dla mnie.
• Na początku żyłam tym, że mąż jest dla mnie darem ale z czasem stało się to trudne.
• Jeśli przyjmuję działania męża jako dar - mam szacunek, a jeśli coś wyszarpie to nie koniecznie mam do tego szacunek.
• Świat dzisiaj krzyczy, że mamy prawo do wielu rzeczy, jesteśmy tego warte, to nam się należy jednak cały świat jest dla nas darem od Boga. Mężowie są dla nas darem, pytanie co my z tym zrobimy. 
• To, że mój mąż mi pomaga powinnam traktować jak dar, który trzeba pielęgnować. To co dostajemy nam się nie należy ale jest darem od Boga - trochę to brutalna prawda.
• Ja też jestem darem dla mojego męża więc powinnam pamiętać np. o dbaniu o siebie.